ผมขอนำท่านผู้ชม [ผู้อ่าน] ทุกท่าน เข้าสู่เรียลิตี้โชว์ ที่ไม่มีการประกวดร้องเพลง ไม่มีการโชว์ประจำอาทิตย์ ไม่มีภารกิจจากพี่ชายตัวใหญ่ ไม่มีการโหวตจากทางบ้านใด ๆ ทั้งสิ้น หากแต่เป็นแค่เรื่องราวของคนเดินดินธรรมดา ๆ คนหนึ่งเท่านั้น....

วันนี้เวลาประมาณ 20.00 น.ระหว่างที่ผมกำลังเดินเข้า-ออกบ้านอยู่ 2-3 รอบนั้น สังเกตเห็นผู้ชายรุ่น ๆ ผิวดำคนหนึ่ง นั่งอยู่ที่หน้าประตูของข้างบ้าน พร้อมกับขวดน้ำใบหนึ่ง ผมเองไม่ได้สังเกตอะไร แต่คุณพ่อผมที่เดินตามหลังเข้ามา ส่งเสียงมาว่า "เอาพาราให้เขาหน่อย เขาปวดหัว"

ผมชะโงกหน้าออกไปดูนิดนึง ก่อนที่จะเอายาพารา 2 เม็ด น้ำเปล่าอีกหนึ่งขวดออกไป แล้วถามว่า "พี่ปวดหัวเหรอ..." ชายแปลกหน้า ยิ้มแหย ๆ พร้อมพยักหน้าแบบงง ๆ 1 ที

ผมส่งยาและน้ำให้ ก่อนจะถามต่อว่า "หิวไหม เอาข้าวไหม...."

แกมองหน้าผม ไม่ตอบอะไร ได้แต่พยักหน้ารับ ผมเดินกลับเข้าไปในบ้านขอข้าวจากแม่ 1 จาน

สักพักข้าวพูน ๆ พร้อมไข่พะโล้ ส้ม 2 ลูก และแอปเปิ้ลอีก 1 ลูก ก็เดินทางมาถึง

ผมส่งข้าวให้ แล้วเอาผลไม้วางไว้ข้าง ๆ ตัวแก แกยกมือขึ้นรับข้าว แล้วจัดการของในจานอย่างไม่รีรอ

ผมอาศัยจังหวะนั้นถามไถ่ข้อมูลแกซะหน่อยดีกว่า...

ได้ความมาว่า แกชื่อพี่หมู เป็นคนชัยภูมิ เข้ามาทำงานในกทม.นานแล้ว ตอนแรกมาเป็นช่างกลึงหัวโชคอลูมิเนียมที่โรงกลึงแถว ๆ บางบอน แล้วก็เช่าห้องอยู่ในละแวกใกล้ ๆ นั้นอยู่คนเดียว

ทำไปทำมาปรากฎว่า ค่าแรงไม่พอค่าเช่า ต้องติดเงินค่าเช่าห้องอยู่หลายเดือนเลยตัดสินใจลาออก แล้วไปทำงานเป็นลูกเรือประมงที่จ.ประจวบฯ ออกเรือไป 3 เดือน แต่ถูกไต้ก๋งเรือหลอกค่าแรงเอา เพราะหลังจาก 3 เดือนแล้วมาขึ้นฝั่ง ไต้ก๋งจ่ายเงินให้แค่ 1500 แล้วบอกว่า ถ้าอยากได้เงินทั้งหมด ต้องออกเรือไปด้วยกันอีกรอบหนึ่ง แล้วจะจ่ายให้หมดเลย

พี่หมูแกบอกว่า แกกลัวโดนไต้ก๋งหลอกอีก เลยไม่เอาแล้ว กลับมาที่กรุงเทพ แต่โชคร้ายจากการที่ค้างค่าเช่าเขาไว้ เลยถูกเขายึดห้องคืน ปิดตายห้อง ซึ่งนั่นรวมถึงของในห้องด้วย

สารตะแล้วตอนนี้พี่หมูมีสินทรัพย์ และทรัพย์สินติดตัวแค่ เสื้อ กางเกง กางเกงใน (อันนี้ไม่รู้แน่ชัดว่ามีรึเปล่า) รองเ้ท้าผ้าใบ และขวดน้ำพลาสติกอีกหนึ่ง 1 ขวด

ผมถามแกว่า แล้วนี่มานั่งอยู่ตรงนี้นี่ มาจากไหน แล้วกำลังจะไปไหน

พี่หมูแกวางจานข้าวที่ตอนนี้เหลืออยู่แค่ จาน กับ ช้อน ลง แล้วค่อย ๆ ลงมือแกะส้ม ก่อนจะตอบว่า "ผมเพิ่งเดินมาจากท่าพระ กำลังจะไปสะพานกรุงธน" (บ้านผมที่แกนั่งอยู่ตอนนี้คือแถว ๆ พรานนก)

"อ้าว แล้วก่อนหน้านี้พี่ไปอยู่ไหนมา" ผมถามต่อ

"ผมก็เดินจากบางบอนนั่นแหละ มาเรื่อย ๆ " แกตอบไป คิ้วขมวดบ้าง ยิ้มบ้าง

"แล้วคืนก่อน ๆ นี้ล่ะ นอนไหน กินข้าวยังไง"

"ก็อาศัยนอนตามริมน้ำ ใต้สะพาน เพราะลมแรง ยุงจะได้ไม่กัด แล้วก็ไปกินข้าวแถว ๆ สะพานพุทธ รอข้าวที่พ่อค้าแม่ค้ากินเหลือ แล้วก็หยิบมากินต่อ"

...... ได้ยินคำตอบแล้วอึ้งไปพักนึง คิดในใจว่า นี่มันชีวิตจริง ๆ ไม่ได้อำใช่ไหมเนี่ย??

"แล้วนี่พี่จะเอาไงต่อ"

"ผมจะไปหาญาติที่สะพานกรุงธน จะขอให้เขาช่วยติดต่อพี่สาวที่มาทำงานในกทม.เหมือนกัน แต่ผมไม่รู้ว่าเขาอยู่ที่ไหน"

ผมถามเรื่องราวของพี่สาวสักพัก ก็ได้ใจความว่า จำเบอร์พี่สาวไม่ได้ จะต้องโทรกับไปถามแม่ที่ชัยภูมิก่อน

"เอ้า งั้นเอาโทรศัพท์ผมโทรเลยพี่ เอาเบอร์มาเดี๋ยวกดให้"

ผมกดเบอร์แม่ของพี่หมู แล้วส่งสายให้แก แกฟังอยู่สักพักก็ส่ายหน้า "เขาบอกผมว่า ไม่สามารถติดต่อได้"

"เฮ้ยโทรผิดรึเปล่า ลองใหม่ ๆ ดิ๊พี่" ผมลองกดดูอีกที ทีนี้ฟังเองเลย

"หมายเลขที่ท่านเรียก ไม่สามารถติดต่อได้ในขณะนี้"

ซะงั้น.....

"เอาไงดีล่ะ มีเบอร์เพื่อนบ้านรึเปล่า..."

พี่หมูแกว่าเพื่อนบ้านไม่มีโทรศัพท์ แต่มีเบอร์ผู้ใหญ่บ้านแถวนั้นอยู่ ผมก็เลยลองโทรดู โทรอยู่ 20 นาทีได้ แต่ไม่มีคนรับสายเลย นึกในใจว่า ทำไมมันช่างยากเย็นอะไรขนาดนี้นะ

ผมลองโทรทั้งสองเบอร์ ซ้ำไปซ้ำมาอยู่เรื่อย ๆ ในใจก็คิดว่าจะช่วยแกยังไงต่อไปดี พี่หมูเองก็นั่งกินส้มไป ลุ้นผมไป

"ติดต่อไม่ได้อ่ะพี่ ทั้งสองเบอร์เลย คืนนี้เอาไงดี จะไปนอนไหนเนี่ย..."

"ก็คงไปหาญาติที่สะพานกรุงธนก่อน ให้เขาช่วย ถ้าไม่ได้ค่อยว่ากันต่อ"

ผมฟังแล้วก็เห็นด้วยกับแก เลยถามต่อว่าแล้วจะไปยังไง แกยิ้มแหย ๆ ก่อนจะตอบว่า

"ก็เดินไป...."

"นั่งรถดิพี่ จากนี่มีรถไปสะพานกรุงธนได้"

"ไม่มีตังก์ ตะกี๊เหลือเงินบาทหนึ่ง เอาไปกดน้ำนี่มากินแล้ว" แกพูดพลางโชว์น้ำก้นขวดที่แกติดมา

โอ้วพระเจ้า.... เอาไงดีวะ ผมคิดวนไปวนมาว่าจะช่วยพี่แกยังไงดี แกจะหลอกเรารึเปล่า ไว้ใจได้รึเปล่า แ้ล้วถ้าแกไม่หลอก แต่เราไม่ยอมช่วยเนี่ย มันจะดีเหรอ... สุดท้ายก็ลงเอยที่่ว่า....



"เอางี้นะพี่ ผมเองก็มีไม่มาก ผมช่วยพี่ได้เท่านี้ เอานั่งรถไปหาญาติพี่นะ ที่เหลือก็ใช้ดูแลตัวเอง ติดต่อแม่ ติดต่อพี่สาวให้ได้ แล้วได้เรื่อง หรือไม่ได้เรื่องยังไงโทรบอกผมด้วย"

ผมส่งเงินให้พี่หมูจำนวนหนึ่ง พร้อมกับอธิบายวิธีการเดินทาง จดเบอร์โทรศัพท์ของผมส่งให้ และสำทับส่งท้ายว่า ถ้าพรุ่งนี้ไม่มีข้าวกินให้มาที่นี่นะ แล้วค่อยว่ากันอีกที

แกรับคำ แล้วยกมือไหว้ผมหนึ่งที พร้อมชะโงกหน้าไปยกมือไหว้ขอบคุณพ่อ แม่ ผมที่อยู่ในบ้านอีกคนละที ก่อนจะรับน้ำเปล่าอีก 2 ขวดและผลไม้ติดตัว แล้วเริ่มเดินทางต่อไป



.......

ผมเองกลับเข้ามาในบ้านด้วยความมึนงง เรื่องแบบนี้ยังมีอยู่อีกเหรอ.... เราไม่ได้โดนหลอกใ่ช่ไม๊วะ...

แต่ก็เอาเหอะ พรุ่งนี้เราจะรอโทรศัพท์จากพี่หมู ชัยภูมิ แล้วจะมาเล่าให้ฟังต่อ ว่าชีวิตแกเป็นอย่างไรบ้าง และผมจะโดนหลอกหรือไม่???

:P

Comment

Comment:

Tweet

อย่างน้อยก็ช่วยให้เค้าไม่หิวล่ะ....ว่ามะ ? ใจดีเสมอเรยนะ....

#13 By >_< (58.64.127.43) on 2007-05-02 00:41

พี่หมูคนนั้นเค้าจะโกหกรึป่าวไม่รุ้
อย่างน้อยก้ภูมิใจใช่มั้ยล่ะจ๊ะ?

แต่บอกเลย ว่าคนอีสานแม่งสู้ชีวิต
ยิ่งไปดูเรื่องเสือร้องไห้แล้วจะรู้
บอกตามตรงว่าเราแม่งโคตรภูมิใจที่เปนคนอีสาน

จะบอกให้นะ
นี่ไม่ใช่ "เรียลลิตี้โชว์"
เพราะชีวิตเราจริงๆ เป็น "เรียลลิตี้" ที่ไม่มี "โชว์"

*พระคุ้มครอง
ดีใจนะคะที่ได้รู้จักคนดีๆ อีกคนหนึ่งในโลกใบนี้ อย่าห่วงว่าจะโดนหลอกรึเปล่า แค่คิดว่าที่ทำไปรู้สึกดีรึเปล่าก็พอ

#11 By สีรุ้ง on 2007-04-29 19:12

ใจดีจริง ๆ เลย..น้องเรา..
เอาเถอะ..อย่าไปคิดมากเลยว่าเค้าจะหลอกเราหรือเปล่า...?? ยังไงก็จะรอฟังข่าวจากพี่หมูชัยภูมิ อีกนะจ้ะ

#10 By memee (58.9.16.109) on 2007-04-29 19:01

พี่คะ เพลงฤดูร้อน ภาษาอังกฤษมันร้องใส่ทำนองเดียวกันได้จริงๆนะ (แต่บางช่วงต้องรวบคำหน่อยเท่านั้นเอง หุหุ)
คุณคะอย่าคิดเลยว่าเขาจะหลอกเราหรือป่าวรังแต่จะทำให้เกิดทุกข์
สิ่งที่คุณทำเป็นเรื่องที่น่าชื่นชมและน่ายกย่อง
คุณเป็นคนจิตใจดีและมีน้ำใจต่อเพื่อนมนุษย์ด้วยกันซึ่งสิ่งเหล่านี้ลดน้อยลงทุกวัน เราดีใจนะที่ได้ฟังเรื่องราวดีๆจากคุณ
แล้วเราก็ลุ้นให้พี่หมูของคุณเจอญาติด้วย

#8 By sofa on 2007-04-29 15:48

อื่ม เพราะคนที่หลอกกันมีมากทำให้ต้องต้งคำถาม

แต่เชื่อถ้าไม่ได้ช่วยเขาจะไม่สบายใจกว่านี้เยอะ
อย่างน้อยเราก่อได้ทำดี

#7 By ลนล on 2007-04-29 13:05

เมื่อทำไปแล้วก็เชื่อเรื่องเล่าของเขาละกัน
ถ้าเราบริสุทธิ์ใจทำ ใจเราก็ผ่องแผ้ว
ถ้าเขาหลอกเขาก็บาป
แต่คิดว่าพี่น่าจะดูออก คุยด้วยนานขนาดนั้นแล้ว
เอาน่า.....
โอวววน้ำใจคนไทย ไชโย
อ่าๆๆ ฝรั่งแก่ 50 ก่าๆ แก่ชื่อ โนเบิล
โดนเพื่อนหลอกว่าจะมาทำหนังในไทย
เซ็นไรให้เขาไปมะรู้ สุดท้ายโดนปล่อย
ลอยแพ มีแต่ตัว ที่สำคัญลุงแกไม่มีเมีย
T_T ตอนนี้แกกลับ ออสเตรเลียไปแระ
(ที่ไหนๆก็มีคนเลวเนอะๆ)

#4 By :+:วาโยโย่:+: on 2007-04-29 07:00

คือตอนนี้เราก็สบายใจไปนะคะ ว่าเราได้ช่วยเฮียหมูแกไปแล้ว
ทีนี้ก็เหลือลุ้นพรุ่งนี้...
ว่าจะมีสายเข้าจากแกรึเปล่า?
แต่จะบอกว่าเรียลลิตี้นี้บอกว่าคุณและครอบครัว
เป็นบุคคลที่ใจดีมากๆเลย...
ช่วยเหลือใคร ๆ แบบนี้
มีหวังไปไหนมาไหนก็คงมีแต่คนช่วยเหลือเหมือนกัน
อย่าลืมมาเล่าภาคต่อนะคะ
จะคอยลุ้นและเป็นกำลังใจให้ค่ะ

#3 By NCC on 2007-04-29 01:01

ทำดี ไม่สงสัย ใจสบายนะคะ เนอะ
(แต่อดไม่ได้ใช่ไหมล่ะว่า..โดนหลอกหรือเปล่า)

แต่เราให้เขา เราสบายใจและดีใจที่ได้ช่วยคน
อย่างอื่น.. ค่อยว่ากัน
ใจดีจริงๆเลยยยย ^ ^

#1 By No_oN (125.24.52.227) on 2007-04-28 23:18