ตั้งแต่เริ่มมีคนรู้ว่าเรากำลังเรียนต่ออยู่ ก็เริ่มรู้สึกเหมือนว่ากำลังเป็นดาราผู้โด่งดัง ที่ใคร ๆ ก็อยากเข้ามาพูดคุย ถามโน่นถามนี่ แต่คำถามที่ยอดฮิตกลับไม่ใช่ "มีแฟนหรือยัง" แต่มักจะโดนถามว่า "เรียนยากไหม ??"

 

เวลาโดนคำถามนี้ทีไร ปากมักจะทำงานก่อนสมองทุกทีเลย "ไม่ยากหรอก... ใคร ๆ ก็เรียนได้" ผมมักตอบไปอย่างนี้เสมอ ๆ

 

แต่เมื่อเช้านี้เอง ระหว่างที่กำลังเดินเข้าที่ทำงานก็โดนคำถามนี้อีกครั้ง และมันก็เป็นครั้งแรกที่สมองสามารถคิดได้เร็วกว่าคำพูดที่จะออกจากปาก "ผมว่ายากนะครับ..." ผมตอบไปสั้น ๆ เพียงเท่านี้ แล้วปล่อยให้ผู้ถามเดินจากไปด้วยสีหน้าท่าทางแบบ งง ๆ

 

แต่ที่จริงแล้ว ความคิดที่มันเกิดขึ้นในหัวตอนนั้นก็คือ "เรียนน่ะคงไม่ยากเท่าไหร่หรอก มันยากตรงที่ทำให้ตัวเองมีวินัยที่จะเรียนรู้ตลอดเวลานั่นแหละ" เพราะการเรียนในระดับนี้ แท้จริงแล้ว ความรู้คงไม่ได้อยู่แค่ในห้องเรียนเท่านั้น 

 

อาจารย์ท่านหนึ่งบอกไว้ในชั้นเรียนว่า "ผมไม่ได้มาสอนเพื่อให้ความรู้พวกคุณนะ ผมมาเพื่อจะแลกเปลี่ยนและจุดประกายบางอย่างเท่านั้น... ถ้าคุณจะมาเอาความรู้กับแค่ 3 ชั่วโมงนี้ ผมว่ามันง่ายไปหน่อย 3 ชั่วโมงนี้คุณต้องตกผลึกคอนเซปต์ หรือวิธีการคิดไป ที่เหลือคุณต้องไปขวนขวายเรียนรู้ในสิ่งที่คุณสนใจด้วยตัวเอง เรียนระดับนี้แล้ว มันสอนเนื้อหากันไม่ได้หรอก คนที่ยืนพูดอยู่หน้าห้อง กับคนที่กำลังฟังอยู่เนี่ย ต้องสามารถสลับที่ สลับบทบาทกันได้ตลอดเวลา..."

 

ผมฟัง ณ ตอนนั้นที่ท่านพูดแล้วก็ อืม.... จริงแฮะ ยิ่งกลับมาคิดทบทวนกับคำถามที่ว่า "เรียนยากไหม" ยิ่งทำให้เห็นชัดว่า "เรียนน่ะมันไม่ยาก  แต่มันยากตรงที่ทำให้ตัวเองมีวินัยที่จะเรียนรู้ตลอดเวลานั่นแหละ"

 

เพราะทุกวันนี้ ข้อมูล ข่าวสาร ความรู้ หรือกระทั่งปัญญาของคนจากทั่วทุกมุมโลกแทบจะอยู่ใกล้ชิดติดตัวเราตลอดเวลา แต่เรา "สนใจจะไขว่คว้า" มันเข้ามาอยู่ในตัวเรามากน้อยแค่ไหน...  และเมื่อรับสิ่งเหล่านั้นเข้ามาแล้ว เรามาสามารถ "วิเคราะห์และตกผลึก" ให้กลายมาเป็นความรู้ในตัวเราได้หรือเปล่า และมากไปกว่านั้นเราสามารถ "สังเคราะห์" แนวคิดใหม่ ๆ จากผลึกที่เรามีอยู่ได้หรือไม่...

 

ทั้ง 3 ขั้นตอนนี้ เป็นสิ่งที่ดูเหมือนจะง่าย แต่ขอบอกอย่างไม่อายว่า จากการที่เรียนผ่านไปแล้วร่วม 8 สับดาห์ ผมยังก้าวหน้าไปไม่ครบ 3 ขั้นตอนนี้เลยแม้แต่น้อย

 

แต่ในใจลึก ๆ ก็ยังเชื่ออยู่ว่า ของอย่างนี้มันเป็น "พรแสวง" มากกว่า "พรสวรรค์"  อย่างน้อย ถ้าเราเริ่ม "แสวงด้วยตัวเอง" ตั้งแต่วันนี้ ในที่สุด "สวรรค์" ก็คงเมตตาเราเข้าในสักวัน...

Comment

Comment:

Tweet

"มีแฟนหรือยัง??" (ฮ่าๆๆ) cry

ที่มันยากทุกอย่าง ส่วนมาจะมาจากตัวเองแฮะ (สำหรับผมนะ) แต่กับโจน่าจะผ่านได้ฉลุย สู้ๆ และสนุกสนานกับสิ่งที่ทำอยู่นะครับ เป็นกำลังใจให้เสมอ big smile

-- ตอนทำงานแล้วกลับมาเรียนใหม่ๆ ก็มีคนถาม

-- เหมือนอยากจะเลียนแบบ (อยากบอกว่าไม่ใช่แฟชั่นเน้อ)

-- นอกจากมีความยากแล้วต้องมีเงิน มีเวลา มีระเบียบ

-- และมีอีกหลายๆ อย่าง ตอนหลังๆ เลยตอบไปว่า

-- "ลองดูดิ" 555+

-- กริบไปเลย confused smile

#6 By Evil-minded Angel on 2008-08-07 18:51

สู้ต่อไปนะคะ ความสำเร็จรออยู่ตรงหน้า

พยายามเข้าbig smile

#5 By lamoon on 2008-07-28 18:33

ตั้งหน้าตั้งตาเรียนนนน ไม่ได้ตกผลึกความรู้นานมากกกแล้วค่ะ

#4 By แมงปอ on 2008-07-24 17:12

เห็นจะจริง
ยากตรงที่จะทำไงให้ขยัน มีวินัย ตื่นตัวเหมือนเดิม
แต่พยายามจนสุดทาง คนจะเห็นรอยยิ้มแห่งความสำเร็จ
แล้วนึกว่าง่ายกระมัง นะ sad smile
open-mounthed smile มีแฟนหรือยัง เหอะๆ

ยากดิ ยากตรงทำให้ขยันอ่ะ เพราะถ้ามันง่ายตุ้มเป๊ะคงได้เรียนไปแล้ว ไม่ขยันอ่านหนังสือ ไม่ไปสอบ แล้วจะได้เรียนได้ไงใช่ไม๊ละท่าน sad smile

#2 By ตุ้มเป๊ะ on 2008-07-22 12:15

เชื่อว่า
ความพยายามอยู่ที่ไหน..ความสำเร็จก็อยู่ที่นั่น..

สู้ สู้ นะคะ..big smile

#1 By 12345 on 2008-07-22 11:25